DE TIEN GEBODEN SABBAT EN ZONDAG (DEEL 1)

De tien geboden zijn een uitdrukking van Gods karakter. De eerste vier hebben betrekking op onze relatie met God, en de laatste zes hebben betrekking op onze relatie met onze medemens. In elk afzonderlijk gebod zit een onontkoombare logica. Het is duidelijk waarom wij niet moeten doden, niet moeten liegen tegen elkaar, of niet van elkaar moeten stelen. En “begeren wat van je naaste is”, heeft veel ellende in de geschiedenis van de mens veroorzaakt.

Wetgever – Machtsgebied – Titel

Het sabbatsgebod is anders. Er is geen duidelijke logica te zien in dit gebod, anders dan dat God het specifiek bevolen heeft. Meer dan welk ander gebod dan ook, is de sabbat dus een test van geloof. Het sabbatsgebod heeft elementen in zich die niet gevonden worden in enig ander gebod. Het noemt de naam van de wetgever (Heer of JHWH), Zijn machtsgebied (hemel en aarde), en Zijn titel (Schepper). Deze drie onderdelen vormen samen de bekende zegel, en geven autoriteit aan de wet. De tien geboden verkrijgen het rechtsgeldigheid slechts van het koninklijke zegel van God de Schepper, vermeld in het sabbatsgebod.

Gedenk de sabbatdag, dat gij die heiligt; zes dagen zult gij arbeiden en al uw werk doen maar de zevende dag is de sabbat van de Here, uw God; dan zult gij geen werk doen, gij noch uw zoon, noch uw dochter, noch uw dienstknecht, noch uw dienstmaagd, noch uw vee, noch de vreemdeling die in uw steden woont. Want in zes dagen heeft de Here (naam) de hemel en de aarde (rechtsgebied) gemaakt (Schepper), de zee en al wat daarin is, en Hij rustte op de zevende dag; daarom zegende de Here de sabbatdag en heiligde die. Exodus 20:8-11

In het verleden moesten koningen een wet bekrachtigen met het koninklijke zegel (Daniël 6:8, 1 Koningen 21:8). Zonder koninklijk zegel werd geen wet goedgekeurd. Zelfs met een koninklijk zegel is een wet slechts van kracht in het machtsgebied van de koning. (De Canadese wet bijvoorbeeld is niet geldig in Zwitserland. Wetten uitgevaardigd door een president van welk land dan ook zijn niet rechtsgeldig in een ander land.) Dus zonder zegel is een wet nergens van kracht. Zo is het ook met de tien geboden.

Instelling van de sabbat is geen joodse instelling!

Om de belangrijkheid van de sabbat te begrijpen, moeten we teruggaan naar het allereerste begin. De sabbat werd ingesteld tijdens de schepping (Genesis 2:1-3). Het is dus geen joodse instelling, maar een instituut die zijn oorsprong vindt bij de schepping van de mens. In het sabbatsgebod functioneert de sabbat als een herinnering aan Gods scheppende daad. En in Deuteronomium 5:15 dient de sabbat als een teken van Gods reddende daad.

“Want gij zult gedenken, dat gij dienstknechten in het land Egypte geweest zijt en dat de Here, uw God, u vandaar heeft uitgeleid met een sterke hand en met een uitgestrekte arm; daarom heeft de HEERE, uw God, u geboden de sabbatdag te houden.”

De sabbat is een herinnering aan Gods reddende daad

Alle mensen zijn slaven van de zonde, en God in Jezus Christus redde ons van de zonde met een machtige hand en een uitgestrekte arm. De sabbat dient dus als een constante herinnering aan Gods reddende daad. De Bijbel leert ons dat Christus zelf de Schepper is (Efeze 3:9, Kolossenzen 1:16, Hebreeën 1:2). De sabbat was een test van gehoorzaamheid (Exodus 16:4,5) en een eeuwige herinnering (Exodus 31:16,17).

Zijn scheppingsdaad een monument van tijd

De belangrijkheid van de sabbat als een test kan niet overschat worden. God had alles kunnen kiezen als monument voor Zijn scheppingsdaad, maar Hij koos voor een monument van tijd. Tijd kan niet worden vernietigd of weggevaagd op dezelfde manier als een tastbaar monument, zoals een stad of een heilige plaats.

Als het Christus zelf was, de Schepper, die de sabbat instelde voor de mens (Marcus 2:27), waarom zou Hij die dag dan veranderen?

Jezus zelf hield de sabbatdag trouw. Hij gebruikte de sabbatdag zelfs om Zijn missie op aarde aan te kondigen (Lucas 4:16,18,19, Johannes 9:14, Mattheüs 12:8,12, Lucas 13:14-17).

In Jesaja 42:21 voorzegt de profeet dat de Messias zou komen om de wet te onderwijzen, niet om hem te veranderen of nietig te verklaren. En in Mattheüs 24:20 verwijst Jezus naar de sabbat in verband met toekomstige generaties. De discipelen van Jezus hielden ook de sabbatdag (Handelingen 13:14,42;16:13;17:1,2;18:3,4,11). Christenen die zich genoodzaakt voelen te bewijzen dat de sabbat veranderd is van zaterdag naar zondag, gebruiken acht teksten uit de Bijbel om hun overtuiging te onderbouwen.

In de volgende overdenking gaan we hier dieper op in.

https://www.eendagelijkseopenbaring.nl/2017/08/31/tien-geboden-sabbat-zondag-deel-2/