CHRISTELIJKE EENHEID EN DE OECUMENISCHE BEWEGING

Hoe kan de oecumenische geest in overeenstemming worden gebracht met het standpunt van de reformatie over het pausdom en de leer van de katholieke kerk?

De reformatie heeft haar scheiding van Rome gebaseerd op het Woord van God, en heeft het Evangelie van Jezus Christus in handen van het gewone volk gelegd. Het streven van de hervormers was om het Woord van God beschikbaar te stellen aan iedereen die meer wilde weten over het verlossingsplan. De vrije toegang tot de Schriften daagde de leerstellingen en de heerschappij van Rome uit, en herstelde waarheden die verloren waren gegaan door eeuwen van onderdrukking van religieuze vrijheid. Het is niet de bedoeling om in herhaling te vallen over de kwestie van pauselijke dogma’s, maar een korte samenvatting is nodig als we de gebeurtenissen die te maken hebben met de restauratie van de verloren christelijke eenheid willen begrijpen…

De reformatie heeft veel Bijbelse waarheden hersteld die verloren waren gegaan of achtergehouden werden.

De hervormers hebben duidelijk het pauselijk systeem geïdentificeerd met het systeem van de antichrist. In de twaalfde eeuw gaven de Waldenzen een duidelijke getuigenverklaring van de antichrist, die volgens hun de kerk regeerde. Joachim was echter één van de eersten die de profetieën met betrekking tot de antichrist uitlegde. Wycliffe, Jerome, Luther, Knox, Calvijn, Baxter en de andere leiders van de reformatie waren eensgezind over de identiteit van de antichrist. H. Grattan Guinness zegt:

“En de visie van de hervormers werd gedeeld door duizenden, ja honderdduizenden. Zij werd overgenomen door prinsen en volken. Onder hun invloed, zegden naties hun gehoorzaamheid aan de valse priesters van Rome op. In de reactie die volgde, leken alle machten van de hel losgelaten… En toch stond de reformatie onverslagen en onoverwinnelijk. Het Woord van God ondersteunde het…”

Zelfs het voorwoord in de oude King James Bijbel verwijst naar het pausdom als de man der zonde, en waarschuwt voor de schadelijke invloed van de aanhangers van de paus. Wat betreft de antichrist, in het Grieks betekent ‘anti’; ‘in de plaats van‘, zegt de Bijbel:

Laat niemand u misleiden, op welke wijze ook, want eerst moet de afval komen en de mens der wetteloosheid zich openbaren, de zoon des verderfs, de tegenstander; die zich verheft tegen al wat God of voorwerp van verering heet, zodat hij zich in de tempel Gods zet, om zich te laten zien, dat hij een god is.” 2 Thessalonicenzen 2:3,4

Verloren waarheden hersteld

1370 John Wycliff – De Bijbel in de volkstaal

16e eeuw Maarten Luther en Johannes Calvijn – Geloof/Vrije genade/Gods Wet/Bijbelse doop

(Lutheranen, Presbyterianen en Wederdopers)

17e eeuw John Smyth en John James – Bijbelse doop/Sabbat

(Babtisten en 7e Dags Babtisten)

18e eeuw John Wesley – Wet en Genade/Bekering/Heiligmaking

(Methodisten)

19e eeuw Bijbelprofetie

(Adventbeweging en Zendingsbeweging)

(bron: De Waarheid Telt W.J. Veith)