DE GEEST VAN EENHEID

“DE KERK MOET BEKEERD WORDEN  TOT DE HEDENDAAGSE WERELD”

Met het opgeven van haar principes en in het sluiten van compromissen over geloof en leer, heeft het protestantisme de deur opengezet voor een grote toename van zonden. Wereldgelijkvormigheid, spiritisme, spreken met de doden en voorouderverering zijn deel geworden van de religieuze ervaring. Tijdens de vergadering van de WCC in 1961 in New Delphi, was het motto: ‘De kerk moet worden bekeerd tot de hedendaagse wereld’ en in 1966 nam de WCC een resolutie aan van ‘Eenheid van alle volken’. Tijdens de zevende vergadering van de WCC, gehouden in Canberra (Australië) van 7 tot 20 februari 1991, was het overheersende thema: ‘Kom Heilige Geest-vernieuw de hele schepping’. Mevrouw Chung Hyung Kyung, theologisch professor en dominee van de presbyteriaanse kerk in Zuid-Korea, leidde het tweede thema in. Zij kwam dansend het podium op samen met twee Aboriginal mannen gekleed in een lendendoek, en zestien Koreaanse mannen met gongs, drummen en banieren. Zij nodigde de toeschouwers uit om ‘met mij over de heilige grond te lopen door je schoenen uit te doen terwijl wij dansen om de weg te bereiden voor de geest.‘ Daarna, met aan iedere kant van haar een kaars, riep zij de geesten van de doden op door hun namen van een lijst op te lezen. Onder de dode geesten die zij opriep waren Hagar, Uriah, de kinderen die door Herodes waren vermoord in Betlehem, Jeanne d’Arc, Joden die in de gaskamers waren omgekomen, Mahatma Gandhi, Steve Biko, Martin Luther King Jr, Malcolm X, en tenslotte ‘de geest van de bevrijder, onze broeder Jezus, gemarteld en gedood aan het kruis’. Toen verbrandde zij de lijst en strooide de as door de lucht.

Tijdens de vijfde ‘Christian Parapsychology Conference’ (waaronder aanwezig de aartsbisschop van York, Dr. David Hope), in Christ Church College, Canterbury, werd er opgeroepen om seances te houden in de kerken om overleden atheïsten te helpen bij hun geestelijke overgang.

ROME EN DE WERELDRELIGIES

Het zijn niet alleen de christenen die zich bij Rome moeten aansluiten, maar alle religies moeten de paus erkennen als de geestelijke leider van de wereld. Het Vaticaan heeft herhaaldelijk duidelijk gemaakt dat de paus gezien moet worden als de ‘Vader van de hele menselijke familie’. Maleachi Martin schreef over paus Johannes Paulus II:

Uiteindelijk eist Johannes Paulus II als de zelfbenoemde plaatsvervanger van Christus het recht op, de ultieme hoogste rechtbank te zijn van de internationale gemeenschap.

in 1986 werd in Assisi een vergadering van wereldreligies belegd, waar de paus gastheer was. De vergadering werd wereldwijd uitgezonden en er waren leiders aanwezig van protestantse, orhodoxe, anglicaanse, joodse, islamitische, boeddhistische en hindoestaanse religies, evenals de leiders van de meeste andere kleine geloofsgemeenschappen. Tijdens deze bijeenkomst en de volgende bijeenkomsten in ‘de geest van Assisi’, is de paus de woordvoerder en centrale persoon. Deze jaarlijkse bijeenkomst wordt met veel vertoon gevierd, en de leiders van alle godsdiensten laten graag hun solidariteit met de paus zien.

ALLE RELIGIES DEZELFDE GOD?!?

Een ander forum is het Parlement van Wereldreligies, dat het thema uitdraagt dat alle religies dezelfde God dienen. Het is opmerkelijk dat de Verenigde Naties het orgaan is waar van veel van deze belangrijke discussies plaatsvinden en dat de paus dit forum gebruikt heeft als afvaardiging van de religies van de hele wereld.

Na de gebeurtenissen die met de Golfcrisis te maken hadden, verscheen Israël om de diplomatieke relaties met de roomse kerk aan te gaan. De langdurige vijandschap tussen Rome en de joodse godsdienst zijn zaken van het verleden. In zijn boek ‘Over de Drempel van de Hoop’ zegt paus Johannes Paulus II dat het altijd zijn bedoeling is geweest om banden met Israël aan te gaan. Hij zegt ook dat in één van hun discussies, een joodse leider de kerk van Rome dankte voor alles wat zij in de laatste 2000 jaar voor God hadden gedaan. Tijdens het bezoek van de paus in 1999 aan de VS, prees rabbijn Robert Jacobs de paus als de eerste paus die het judaïsme erkende. De zichtbare relatie tussen de islam en het katholicisme wekken ook verbazing. Ter gelegenheid van het pauselijk bezoek aan Syrië in mei 2001 schreef Reuters International Press het volgende;

DAMASCUS (Reuters) – Paus Johannes Paulus schreef zondag geschiedenis door de eerste pontifex te zijn die een moskee betrad, en hij moedigde christenen en moslims aan elkaar het verleden te vergeven. Sprekend in de grote Umayyad moskee, een prachtig aandenken aan de Syrische geschiedenis zei hij ook dat religieuze overtuiging nooit een rechtvaardiging kon zijn voor geweld. ‘Nooit meer samenlevingen in conflict’, zei hij in de moskee, die een herinnering herbergt aan Johannes de Doper: Buiten lift de tombe van Saladin, die de kruisvaarders uit het Midden-Oosten verdreef. De paus, die de betrekkingen met de joden revolutionair veranderde door in 1985 de synagoge van Rome te bezoeken, zei dat het nu tijd was om ook met de islam een nieuw begin te maken. ‘Voor al die keren dat de moslims en de christenen elkaar hebben beledigd, moeten wij vergeving zoeken bij de Almachtige en elkaar vergeving schenken’, zei hij in zijn rede tot de moslimleiders, waaronder de groot-Mufti van Syrië. ‘Een beter onderling begrip zal zeker leiden … tot een nieuwe manier van presenteren van onze twee religies, niet in strijd met elkaar zoals te vaak gebeurd is in het verleden maar als partners, op zoek naar het beste voor de menselijke familie.’ De paus deed uit respect voor de traditie van de moslims zijn schoenen uit, voordat hij de gebedsruimte binnenstapte onder het gejuich en geklap van honderden mensen die buiten stonden. ‘Dit zijn grote historische momenten. De paus gaat een moskee binnen.’ zei een Syrische televisieverslaggever: ‘Het is de ontmoeting van de islam en het christendom’. De oproep voor wederzijdse vergeving was het vervolg op een thema dat vrijdag in Griekenland begonnen was, waar de pontifex God om vergeving vroeg voor de overtredingen in de afgelopen 1000 jaar begaan, door de katholieken tegen de orthodoxe gelovigen.

De paus is de hoogste religieuze leider van de wereld. Maar deze status is duidelijk niet bereikt op basis van de waarheid maar op basis van compromissen. Bovendien zijn de religieuze principes en leerstellingen van het pausdom een hernieuwing van heidense zonaanbidding en vertegenwoordigen dat wat de Bijbel het Babylon van de eindtijd noemt.

Bondgenootschap met Rome en onderwerping aan haar autoriteit maakt mensen deel van Babylon. Door zijn leiderschap te erkennen, erkennen zij ook zijn leerstellingen:

“Weet gij niet, dat gij hem, in wiens dienst gij u stelt als slaven ter gehoorzaamheid, ook moet gehoorzamen als slaven, hetzij dan van de zonde tot de dood, hetzij van de gehoorzaamheid tot gerechtigheid.” Romeinen 6:16

(bron: De Waarheid Telt W.J.Veith)