MET LUIDER STEM… een urgente boodschap aan alle mensen.

GEHOORZAME MINDERHEID

Hoewel de meerderheid geleidelijk de zondag is gaan heiligen, was er op veel plaatsen een minderheid die gehoorzaam aan Gods gebod, de sabbat van de zevende dag, heilig heeft gehouden. Nu gaat het in geestelijk opzicht niet om aantallen, want er wordt niet geteld maar gewogen. God heeft Zijn koninkrijk bestemd voor hen die getrouw zijn, ook al is het maar een klein kuddeke.

“Wees niet bevreesd, kleine kudde, want het heeft uw Vader behaagd u het Koninkrijk te geven.” Lucas 12:32

Maar Gods geboden gelden voor alle mensen. En zo is de sabbat om de mens gemaakt.

“En Hij zei tegen hen: De sabbat is gemaakt ter wille van de mens, niet de mens ter wille van de sabbat. Daarom, de Zoon des mensen is Heere, óók van de sabbat.”            Markus 2:27,28

De profeet Jesaja noemt de sterveling, het mensenkind, en ook de vreemdeling en de ontmanden, ja allen die de sabbat houden zullen een teken en een eeuwige naam ontvangen, beter dan zonen en dochters.

“Zo zegt de HEERE: Neem het recht in acht en doe gerechtigheid, want Mijn heil is nabij om te komen, en Mijn gerechtigheid om geopenbaard te worden. Welzalig een sterveling die zo handelt, het mensenkind dat daaraan vasthoudt; die de sabbat in acht neemt, zodat hij die niet ontheiligt, en die zijn hand ervoor behoedt om enig kwaad te doen. Laat de vreemdeling die zich bij de HEERE gevoegd heeft, niet zeggen: De HEERE heeft mij geheel en al van Zijn volk gescheiden; laat de ontmande niet zeggen: Zie, ik ben maar een dorre boom. Want zo zegt de HEERE over de ontmanden die Mijn sabbatten in acht nemen, verkiezen wat Mij behaagt, en vasthouden aan Mijn verbond: Ik zal hun in Mijn huis en binnen Mijn muren een plaats en een naam geven, beter dan die van zonen en dan die van dochters; een eeuwige naam zal Ik ieder van hen geven, een naam die niet uitgewist zal worden. En de vreemdelingen die zich bij de HEERE voegen om Hem te dienen en om de Naam van de HEERE lief te hebben, om Hem tot dienaren te zijn; allen die de sabbat in acht nemen, zodat zij hem niet ontheiligen en die aan Mijn verbond vasthouden: hen zal Ik ook brengen naar Mijn heilige berg, en Ik zal hen verblijden in Mijn huis van gebed. Hun brandoffers en hun slachtoffers zullen welgevallig zijn op Mijn altaar. Want Mijn huis zal een huis van gebed genoemd worden voor alle volken. De Heere HEERE, Die de verdrevenen uit Israël bijeenbrengt, spreekt: Ik zal er tot Hem meer bijeenbrengen, naast hen die al tot Hem bijeengebracht zijn.”  Jesaja 56:1-8

De slotsom van al wat door u gehoord is, is dit: Vrees God, en houd u aan Zijn geboden, want dit geldt voor alle mensen. God zal namelijk elke daad in het gericht brengen, met alles wat verborgen is, hetzij goed, hetzij kwaad.” Prediker 12:13,14

In het artikel ‘sabbat‘ staat in de Chambers’s Encyclopaedia terecht te lezen: De wekelijkse tijdsindeling was natuurlijk op geen enkele wijze specifiek voor de Joden, en evenmin de religieuze heiliging van de zevende dag. Nesbit toont aan dat vanaf het begin in de oude wereld de zevende dag als een dag van rust werd gehouden. Overblijfselen uit Egypte, China, Assyrië, Akkad en Babylonië, tonen dit duidelijk aan.

Bingham, kerkhistoricus, schrijft aangaande de vroeg christelijke eeuwen:

We vinden bij de oude schrijvers altijd veelvuldig vermelding van godsdienstige samenkomsten op de Zaterdag, of de zevende dag van de week, die de Joodse sabbat was… Athanasius, één van de eersten die daarvan melding maakt, zegt, ‘zij kwamen op de sabbat samen, niet dat zij waren geïnfecteerd met het Judaïsme, maar om Christus te aanbidden: de Heer van de sabbat.

Ook in later eeuwen is sprake van sabbatviering. Hierbij enkele voorbeelden: In Engeland werden, tijdens de hervorming, boeken uitgegeven die met veel verve de zevende dags sabbat verdedigen. Theophilus Brabourne gaf in 1628 te Londen een boek uit waarin hij beschrijft dat de zondag niet de sabbat is die door God is ingesteld maar dat, volgens Gods gebod, de sabbat van de zevende dag moet worden gehouden. In 1631/32 publiceerde hij nog een boek, waarin hij laat zien dat de sabbat van het vierde gebod absoluut moreel is en dat alle christenen verschuldigd zijn deze te gedenken. De zondag is een werkdag die geen voorkeur verdient en het is niet veel beter dan eigenzinnige aanbidding en bijgelovigheid om deze dag in het licht van het vierde gebod tot een plechtige sabbat te verheffen. De wetgeving en de verbonden, de eredienst en de beloften; alles was aan de Joden gegeven.

“Zij zijn immers Israëlieten; voor hen geldt de aanneming tot kinderen en de heerlijkheid en de verbonden en de wetgeving en de eredienst en de beloften. Tot hen behoren de vaderen, en uit hen is, wat het vlees betreft, de Christus voortgekomen, Die God is, boven alles, te prijzen tot in eeuwigheid. Amen!” Romeinen 9:4,5

Brabourne vraagt dan: Verwerpt u het evangelie omdat het eerst aan de Joden is gegeven? En hij vervolgt: Waarom verwerpt u dan wel de sabbat omdat die aan de Joden werd gegeven? Brabourne maakt rond 1650 melding dat er veel kerken zijn die de zevende dag houden. Ook wordt melding gemaakt dat er sabbatvierders zijn die zowel de zaterdag alsook de zondag houden.

 

Voor deel 7 zie volgende link;

MET LUIDER STEM… een urgente boodschap aan alle mensen. (7)