MET LUIDER STEM… een urgente boodschap aan alle mensen.

 

DE BOODSCHAP VAN DE DERDE ENGEL

De derde engel volgt op de eerste en de tweede en zijn boodschap sluit volkomen aan op die van de beide voorafgaande engelen. Met luider stem roept de derde engel:

“Indien iemand het beest en zijn beeld aanbidt en het merkteken op zijn voorhoofd of op zijn hand ontvangt, die zal ook drinken van de wijn van Gods gramschap, die ongemengd is toebereid in de beker van Zijn toorn; en hij zal gepijnigd worden met vuur en zwavel ten aanschouwen van de heilige engelen en van het Lam.” Openbaring 14:9,10

De eerste engel roept op God te vrezen; Hem eer te geven en Hem als Schepper te aanbidden. Maar het antichristelijke beest, zoals door Daniël is voorspeld, verheft zich tegen God met een mond vol grootspraak; hij zal de heiligen te gronde richten en er op uit zijn tijden en wet te veranderen. De Heer van de sabbat werd niet geteld, want in plaats van de heilige, zevende dag werd er op de eerste dag een valse eredienst van aanbidding ingesteld.

God heeft lang geduld gehad met deze afvallige macht, maar nu het oordeelsuur is aangebroken zal de beker van Zijn toorn weldra worden uitgegoten over allen die het beest aanbidden en zijn merkteken hebben ontvangen. Gods toorn is begrijpelijk en volkomen terecht, want het is absoluut geen kleinigheid om zich tegen God te verzetten en Zijn geboden te veranderen door het gedenkteken van Zijn scheppingsmacht, het sabbatsgebod, opzij te zetten en de Allerhoogste in Zijn gezag als Schepper en Wetgever aan te tasten. Om Gods geboden te veranderen moet men zich wel op de troon van God plaatsen en zich het gezag aanmeten, groter dan God.

Een dergelijke zelfverheffing is ook wat de apostel Paulus beschrijft:

“Laat niemand u misleiden, op welke wijze ook, want eerst moet de afval komen en de mens der wetteloosheid zich openbaren, de zoon des verderfs, de tegenstander, die zich verheft tegen al wat God of voorwerp van verering heet, zodat hij zich in de tempel Gods zet, om zich aan te laten zien, dat hij een god is.” 2 Thessalonicenzen 2:3,4

De afvallige, vervolgende, kerkelijke macht beroemt zich erop Gods wet te hebben veranderd en ziet dit als het merkteken van haar gezag. ‘ Sunday is our mark of authority…The church is above the Bible, and this transference of sabbath observence is proof of that fact.The Catholic Record, London, Ontario, September 1, 1923.

Op de Pastor’s Page van een kerkblad lezen wij:

‘De Kerk heeft altijd een sterk gevoel gehad van haar eigen gezag… Misschien wel het stoutmoedigste, de meest revolutionaire verandering die de Kerk ooit heeft gemaakt. De heilige dag, de Sabbat, werd veranderd van Zaterdag naar Zondag. ‘De Dag des Heren’ (dies Dominica) werd gekozen, niet door enige aanwijzingen vanuit de Schrift, maar vanwege het gevoel der Kerk van haar eigen macht… Mensen die denken dat de Schrift de enige autoriteit moet zijn, moeten logischerwijs 7de Dags Adventisten worden, en de Zaterdag heiligen.’ (Sentinel, May 21, 1995, Nr 22.)

Jezus en de apostelen hebben de sabbat niet veranderd. De kerk heeft zich boven God verheven en die onwettige verandering van Gods heilig gebod, buiten de Bijbel om, geheel op eigen gezag en verantwoording, tot stand gebracht en onder bedreigingen aan de gelovigen opgedrongen.

“Zo is dan de wet heilig, en het gebod is heilig en rechtvaardig en goed.”  Romeinen 7:12

Op de Synode van Laodicea in het jaar 364 wordt in canon 29 geboden dat men op zaterdag moet werken, terwijl de zondag bijzonder moet worden vereerd als de dag des Heren. En wanneer gelovigen Judaïsten worden bevonden (de Joodse sabbat houden), dan moeten ze van Christus worden uitgesloten.

Regelmatig komt op Synoden zondagsheiliging ter sprake. De viering van die dag moet worden ingescherpt; de gelovigen moet geboden worden, met bedreiging van straffen, de mis en prediking bij te wonen en geen werk te verrichten. In een pauselijk document over vragen van Bulgaren, wordt bij punt 63 zelfs geboden dat men zich in het huwelijk, gedurende de gehele zondag, overdag en ‘s nachts, moet onthouden van gemeenschap.

De kerk denkt de zondag te heiligen vanwege Christus’ opstanding, maar het is beslist geen kleinigheid dat dit gaat ten koste van het gedenken, aanbidden en vereren van God als Schepper, speciaal op de door Hem daartoe gezegende en geheiligde dag. De zondag was niet Gods rustdag, maar Gods eerste werkdag.

“En God zei: Laat er licht zijn! En er was licht. En God zag het licht dat het goed was; en God maakte scheiding tussen het licht en de duisternis. En God noemde het licht dag en de duisternis noemde Hij nacht. Toen was het avond geweest en het was morgen geweest: de eerste dag.”  Genesis 1:3-5

“Zo zijn de hemel en de aarde voltooid, en heel hun legermacht. Toen God op de zevende dag Zijn werk, dat Hij gemaakt had, voltooid had, rustte Hij op de zevende dag van al Zijn werk, dat Hij gemaakt had. En God zegende de zevende dag en heiligde die, want daarop rustte Hij van al Zijn werk, dat God schiep door het te maken.” Genesis 2:1-3

En de opstanding wordt door de doop herdacht:

“Wij zijn dan met Hem begraven door de doop in de dood, opdat, gelijk Christus uit de doden opgewekt is door de majesteit des Vaders, zo ook wij in nieuwheid des levens zouden wandelen.” Romeinen 6:4

De opstanding tot nieuw leven kan niet beperkt worden tot alleen maar de zondag. Het wandelen in nieuwheid des levens behoort het thema en de ervaring te zijn van elke dag.

 

Voor deel 10 zie volgende link;

MET LUIDER STEM… een urgente boodschap aan alle mensen. (10)