Christelijke óf Heidense feesten en tradities?!

Alle oude feesten die te maken hebben met zonaanbidding zijn door het pausdom in het christendom geïntroduceerd. Zelfs de oude manieren van aanbidding worden ongemerkt ingevoerd en voorgesteld als christelijke gewoonten.

De gewoonte is zelfs zover verbreid, dat de meeste volksfeesten, folklore en sporten gebaseerd zijn op de activiteiten gewijd aan de zonnegod. De kaartspellen die wij spelen zijn gebaseerd op de kosmische rituelen van zonaanbidding, er tweeënvijftig kaarten in een pak (52 weken in een jaar), vier soorten kaarten (de vier seizoenen of de vier hoeken van de aarde), twaalf plaatjes (de twaalf huizen van de zon), 36 genummerde kaarten (36 kamers in de kosmische huizen van het zonnepad) en de A (alfa) of aas is de hoogste kaart, maar telt ook voor één (dat maakt het de laagste kaart en wordt zodoende de alfa en de omega).

De dagen van de week zijn gewijd aan de zonnegoden, en het getal zeven werd geassocieerd met het oog van Osiris, en de zeven stralen van Mithra zoals zij te zien zijn bij veel goden en godinnen. In deze zin stelt het vrijheidsbeeld de vrouwelijke vorm van de zonnegod voor, omdat zij de zeven stralen van Mithra op haar hoofd draagt en een fakkel in haar hand heeft, een symbool van de licht-drager of Lucifer. De zeven lichtstralen die voortkomen uit Mithra’s halo symboliseren zijn overwinning over de machten van de duisternis.

Maandag was de dag van de maan, en met het opnemen van de angelsaksische en scandinavische goden, werd Tyr, één van de oudste goden van de Noorse mythologie, geïdentificeerd met Mars en zo hebben wij dus Tys dagr of dinsdag; Woensdag komt van Wodan, ook bekend als Odin; en Thor; de dondergod van de vroeg-Germaanse volken werd een synoniem voor donderdag, verbonden als hij was met de Romeinse god Jupiter; terwijl vrijdag is vernoemd naar Frigg, de vrouw van Odin en de moeder van een andere heidense god, Balder: de dag van Saturnus of zaterdag wordt gevolgd door zondag de dag van rust en recreatie, zoals het nu gehouden wordt. De Romeinen identificeerden de zeven planeten met de stralen van de zon die uitstraalden van de halo van Mithra en zo de heiligheid van het getal zeven verhoogde naar het niveau van andere heilige getallen zoals het ene oog van de zon van waarheid en recht, de twee horizonnen, de drie werelden, en de vier windstreken. Het hoofd van het vrijheidsbeeld is versierd met de zeven stralen van Mithra en de fakkel die zij vasthoudt is ook een zonnesymbool. (The sun in myth and art, UNESCO p.90)

SPORT

Het dragen van de vlam bij de Olympische Spelen is een symbool van de zon. Sport werd altijd gekoppeld aan zonaanbidding en het symbolisme dat gebruikt wordt bij de moderne spelen verwijst naar de overwinningen van de zonnegoden. De zon, de maan, en de andere planeten zwevend boven de Olympische Spelen van Barcelona in 1992 herinneren ons eraan dat de associatie van de zon met de sport ouder is dan de goden. Herakles en Apollo in Griekenland, zoals duidelijk wordt in het epische verhaal van de Sumerische held Gilgamesj

Het Sumerische Gilgamesj-epos opgeschreven in spijkerschrift op tabletten vertelt hoe de sportartikelen – een stok en een ring of een bal – die Gilgamesj uit een ontwortelde boom gesneden had, in de onderwereld waren gevallen toen hij de mensen begon te onderdrukken met steeds terugkerende atletische wedstrijden, en hoe tenslotte de zonnegod een gat in de grond maakte om ze terug te vinden. De olympische vlam die de hardlopers dragen om de cyclische beweging van de zon door de ‘Olympiade’, de vierjarige periode tot de volgende spelen aan te geven, is ook gerelateerd aan de zonnecyclus… Voor het eerst gehouden in Griekenland, waren de spelen een ceremoniële wedstrijd ter ere van Zeus. Een goal maken met een zonnebal stond gelijk aan een overwinning van licht en duisternis, goed over slecht. De bal is een symbool van de zon in alle sporten zoals voetbal, hockey, basketbal, en cricket… zowel als in zijn spelregels als het scoren. Zoals alle sporten is basketbal ook een belichaming van de seizoenscyclus van de zon op dezelfde manier als de oude ceremoniële spelen werden gehouden als onderdeel van vruchtbaarheidsritten. (The sun in myth and art, UNESCO p. 87,88)

(bron: De Waarheid Telt W.J.Veith)