De Bijbel geweld aandoen

Mensen die geloven in alverzoening (=de leer dat uiteindelijk iedereen behouden wordt) doen de Schrift geweld aan om hun dogma’s te ondersteunen. Maar daardoor gaan uiteindelijk zielen verloren! We hoeven alleen maar hun eigen uitspraken te citeren, om dit aan te tonen. Er werd een ongelovige jongeman begraven, die bij een ongeluk op slag dood was. De predikant, die de alverzoening leert, koos als Schriftwoord een uitspraak over David:

hij had zich getroost over de dood van Amnon (2 Samuel 13:39)

De spreker zei: ‘Mij wordt dikwijls gevraagd, wat het lot is van mensen, die de wereld in zonde verlaten. Ze sterven misschien, terwijl ze in een roes verkeren. Ze sterven misschien, terwijl de scharlakenrode vlekken van de misdaad nog aan hun kleren kleven. Of ze sterven als deze jongeman, die zijn geloof nooit heeft beleden, of nooit een ervaring met het geloof heeft gehad. Wij troosten ons met de Schrift. Het antwoord, wat daarin te vinden is, lost dit afschuwelijke probleem op. Amnon was buitengewoon zondig. Hij had geen berouw. Hij werd dronken gevoerd. En toen hij dronken was, werd hij vermoord. David was een profeet van God. Hij moet geweten hebben, of het voor Amnon in de toekomende wereld goed of slecht zou zijn. Wat ging er om in zijn hart?

Toen kwijnde koning David van verlangen naar Absalom; want hij had zich getroost over de dood van Amnon.

Welke gevolgtrekking kunnen we uit deze woorden trekken? Het moet  toch zo zijn, dat eeuwig lijden geen onderdeel uitmaakte van Davids geloof. Zo begrijpen wij dit. We ontdekken hier een triomfantelijk argument ten gunste van de meer bevredigende, meer verlichte, en meer welwillende veronderstelling, dat uiteindelijk in het hele heelal zuiverheid en vrede zal heersen. Hij had zich getroost over de dood van zijn zoon. En waarom? Omdat hij met zijn profetische blik in de heerlijke toekomst kon kijken. Hij kon zien, dat zijn zoon dan ver verwijderd zou zijn van alle verzoekingen. Dat zijn zoon bevrijd zou zijn uit de banden, en bevrijd van de smet van de zonde. En nadat hij voldoende geheiligd en verlicht zou zijn, zou hij worden toegelaten tot de vergadering van opgevaren geesten die zich verheugen. Zijn enige troost was, dat zijn zoon nu weggenomen was uit zijn huidige staat van zonde en lijden. Hij was daarheen gegaan, waar de heerlijkste adem van de Heilige Geest over zijn verduisterde ziel zou gaan. Zijn geest zou worden geopend voor de wijsheid van de hemel en de aangename vervoering van onsterfelijke liefde. En zo zou hij een geheiligde natuur krijgen, om samen met de overigen te kunnen delen in de hemelse erfenis.

In deze gedachtegang komen we tot het inzicht, dat de hemelse zaligheid niet afhankelijk is van ook maar iets wat wij in dit leven kunnen doen. Niet van wat nu ons hart verandert; niets wat we nu geloven, of nu belijden.’

Zo herhaalt deze zogenaamde dienaar van Christus de valse leer, die door de slang in de Hof van Eden werd uitgesproken:

U zult geenszins sterven. Maar God weet dat op de dag dat u daarvan eet, uw ogen geopend zullen worden en dat u als God zult wezen en goed en kwaad kennen.

Deze predikant spreekt uit, dat zelfs de aller-slechtste zondaars – moordenaars, dieven, echtbrekers – na hun dood voorbereid zullen worden om de eeuwige gelukzaligheid binnen te kunnen gaan.

En waar haalt deze verdraaier van de Schrift zijn conclusie vandaan?

Uit één enkele zin, die aangeeft, dat David zich neerlegt bij wat de Voorzienigheid beschikt heeft.

Toen kwijnde koning David van verlangen naar Absalom; want hij had zich getroost over de dood van Amnon.

De scherpe kanten van zijn verdriet waren door de tijd afgesleten. Zijn gedachten keerden zich af van de dode naar de levende zoon, die vrijwillig in ballingschap was gegaan uit angst voor de rechtvaardige straf op zijn misdaad. En dit zou dan het bewijs zijn, dat Amnon – de dronken incestpleger – bij zijn dood onmiddellijk zou zijn overgebracht naar de wachtkamer van de gelukzaligheid, om daar gezuiverd en voorbereid te worden op het gezelschap van zondeloze engelen? Dat is wel een heel aangenaam fabeltje, heel geschikt om het vleselijk hart mee te verwennen!

Het is de leer van de satan zelf, en die doet heel effectief zijn werk. Moeten we ons verbazen, dat bij dit soort onderwijs de goddeloosheid overvloedig toeneemt?

De redenering, die deze ene valse leraar volgt, geldt als illustratie voor vele anderen. Een paar schriftwoorden worden uit hun verband gerukt. Want anders zou blijken, dat die Bijbelteksten precies het omgekeerde zeggen. Die losse fragmenten worden verdraaid en gebruikt, om leerstellingen te bewijzen, die geen enkele grond in het Woord van God hebben. Het preekcitaat hierboven wil aantonen, dat de dronken Amnon in de hemel is. Deze conclusie is rechtstreeks in tegenspraak met de heldere en duidelijke uitspraak uit de Bijbel, dat dronkaards het Koninkrijk van God niet zullen beërven. (1 Korinthe 6:10)

Op deze manier veranderen twijfelaars, ongelovigen en sceptici de waarheid in een leugen. En massa’s mensen zijn door hun spitsvondigheden misleid, en in slaap gesust in een wieg van zondige gerustheid.

 

 

(bron: er staat geschreven)