Wist je dat…? Zondag, dag gewijd aan zonaanbidding!

In een editie van de nieuwe catechismus van Baltimore staat:
De vroege kerk veranderde de dag van aanbidding van zaterdag naar zondag op grond van de autoriteit die het van Christus ontving. Het Nieuwe Testament vermeld niet expliciet dat de apostelen de dag van aanbidding veranderden, maar wij weten dit vanuit traditie.

Wat is precies onze autoriteit – de Bijbel of traditie? Wat zegt Christus hierover?

“Waarom overtreed ook gij ter wille van uw overlevering het gebod Gods?… Zo het gij het woord Gods van kracht  beroofd ter wille van uw overlevering… Tevergeefs eren zij Mij, omdat zij leringen leren, die geboden van mensen zijn.” Matteüs 15:3,6,9

Omdat het Sabbatsgebod de autoriteit van de wetgever benadrukt, is het essentieel dat juist dit gebod veranderd is. Door de Sabbat de veranderen, ontstaat er ook een verandering in de autoriteit van de wetgever. Een andere dag geeft de macht aan een andere heerser. God is dan niet meer oppermachtig maar de plaatsvervanger, de vervalser grijpt deze positie voor zichzelf. Een andere god op aarde heeft geprobeerd de ware God te vervangen.
Achter de pauselijke autoriteit moet een nog hogere macht schuilgaan, de prins van het hemelruim, die aanbeden werd in de heidense traditie onder het symbool van de zon. Hij was de verborgene, degene achter de schermen. De zondag was de dag die apart gezet was voor zonaanbidding. Paulus noemde het, de aanbidding van demonen.

Zondag… zo genoemd omdat deze dag van ouds gewijd was aan de zon, of aan zijn aanbidding.
Zondag wordt zo genoemd omdat hij gewijd was aan de zon.
Zondag, (Dies Solis van de Romeinse kalender, dag van de zon), de eerste dag van de week.

Dit zijn woorden van een joodse autoriteit:
De dag die de heidenen over het algemeen afzonderen voor de aanbidding en eer van hun oppergod, de zon, die, volgens onze telling de eerste dag van de week is.

Omdat de meeste Germanen heidenen waren, en zij de eerste dag van de week opzij gezet hadden voor die merkwaardige verering van de zon, draagt die dag daarom tot op heden de naam zondag.

“En ik zag een andere engel, die hoog aan de hemel vloog. En hij had het eeuwige Evangelie, om dat te verkondigen aan hen die op de aarde wonen, en aan elke natie, stam, taal en volk. En hij zei met een luide stem: Vrees God en geef Hem eer, want het uur van Zijn oordeel is gekomen. En aanbid Hem Die de hemel, de aarde, de zee en de waterbronnen gemaakt heeft. En een andere engel volgde, die zei: Zij is gevallen, zij is gevallen, Babylon, de grote stad, omdat zij alle volken van de wijn van de toorn van haar hoererij heeft laten drinken. En een derde engel volgde hen, die met een luide stem zei: Als iemand het beest en zijn beeld aanbidt, en het merkteken op zijn voorhoofd of op zijn hand ontvangt, dan zal hij ook drinken van de wijn van de toorn van God, die onvermengd is ingeschonken in de drinkbeker van Zijn toorn, en gepijnigd worden in vuur en zwavel voor het oog van de heilige engelen en van het Lam. En de rook van hun pijniging stijgt op tot in alle eeuwigheid, en zij die het beest en zijn beeld aanbidden, hebben dag en nacht geen rust, evenmin als iemand die het merkteken van zijn naam ontvangt. Hier zien we de volharding van de heiligen. Hier komen openbaar die de geboden van God en het geloof in Jezus in acht nemen.”
Openbaring 14:6-12