De apostel stond onder zijn broeders met name bekend als “de apostel die Jezus liefhad”. Hoewel hij volstrekt geen lafaard, zwakkeling of onzeker van aard was, bezat hij een vriendelijk uiterlijk en een warm, liefdevol hart. Hij schijnt in een bijzondere mate de vriendschap van Christus genoten te hebben, en hij ontving veel tekenen van vertrouwen en liefde van de Heiland. Hij was een van de drie, die getuige mocht zijn van de verheerlijking van Christus op de berg en van Zijn zielenstrijd in Getsémané. Tijdens de laatste uren van benauwdheid aan het kruis was het Johannes aan wie onze Heer Zijn moeder toevertrouwde. De genegenheid van de Heiland voor de geliefde discipel werd beantwoord met alle kracht van een liefdevolle toewijding. Johannes klemde zich vast aan Christus zoals de rank zich vastklemt aan de statige pilaar. Ter wille van zijn Meester trotseerde hij de gevaren van de rechtszaal en vertoefde hij bij het kruis. Op het bericht dat Christus was opgestaan, haastte hij zich naar het graf, terwijl hij in zijn haast zelfs de onstuimige Petrus voorbij rende.

De liefde van Johannes voor Zijn Meester was geen gewone menselijke vriendschap, maar de liefde van een berouwvolle zondaar, die beseft dat hij gekocht was door het kostbaar bloed van Christus.Hij beschouwde het de hoogste eer te werken en te lijden in dienst van zijn Heer. Zijn liefde tot Jezus bracht hem er toe allen lief te hebben voor wie Christus stierf. Hij bezat een praktische godsdienst. Hij geloofde dat liefde tot God tot uiting kwam in liefde tot Zijn kinderen. Telkens weer hoorde men hem zeggen:

“Geliefden, als God ons zó lief had, behoren ook wij elkaar lief te hebben… Wij hebben Hem lief, omdat Hij ons eerst heeft liefgehad. Als iemand zegt: Ik heb God lief, en zijn broeder haat, is hij een leugenaar; want als hij zijn broeder niet liefheeft, die hij gezien heeft, hoe kan hij God liefhebben, die hij niet gezien heeft?” 1 Johannes 4:11, 19-20

Het leven van de apostel was in overeenstemming met zijn leer. De liefde die hij in zijn hart voelde voor Christus, leidde hem tot oprechte, onvermoeibare arbeid voor zijn medemensen, in het bijzonder voor zijn broeders in de christelijke gemeente. Hij was een krachtig prediker, enthousiast en ernstig, en zijn woorden waren vol overtuiging.