Gods getuige is niet tot zwijgen gebracht!

We zien hier hoe onbuigzaam het hart kan worden als het zich hardnekkig verzet tegen Gods bedoelingen. De vijanden van de gemeente waren vastbesloten hun trots en macht voor het volk te handhaven. Op keizerlijk bevel werd Johannes verbannen naar het eiland Patmos, veroordeeld, zoals hij ons vertelt;

omwille van het Woord van God en het getuigenis van Jezus Christus” Openbaring 1:9

Maar de vijanden van Christus slaagden niet in hun opzet deze getrouwe getuige tot zwijgen te brengen. Uit dit verbanningsoord kwam de stem van de apostel en zij reikt zelfs tot aan het einde der tijden met de verkondiging van de grootste waarheden ooit aan mensen gebracht. Patmos, een rotsachtig eilandje in de Egeïsche Zee, was door de Romeinse regering uitgekozen als een verbanningsoord voor misdadigers. Maar voor de dienstknecht Gods werd dit troosteloze oord de poort des hemels.

 

 

 

 

 

Hij werd afgesloten van de drukte van het leven en van zijn arbeid als evangelist, maar hij werd niet uitgesloten van de tegenwoordigheid van God. In zijn afgezonderde omgeving had hij omgang met de Koning der koningen. Hij kon meer studie maken van de openbaringen van goddelijke macht vanuit het boek der natuur en vanuit de geïnspireerde geschriften. Hij hield van het nadenken over het grote scheppingswerk en vereerde de macht van de Goddelijke Bouwmeester.

In vroegere jaren hadden zijn ogen zich verlustigd in het zien van de beboste heuvels, de groene dalen, en vruchtbare vlakten. Hij had in de schoonheid der natuur met blijdschap de wijsheid en de bekwaamheid van de Schepper ontdekt. Hij was nu omgeven door een landschap dat velen somber en onaantrekkelijk zouden vinden. Maar met Johannes was dit niet het geval. Hij las de meest interessante lessen vanuit de wilde, verlaten rotsen, de geheimen van de zee, en de schoonheid van het uitspansel. Voor hem droeg dit alles het stempel van Gods macht en verkondigde het Zijn eer.