Een voorbeeld van moed en trouw

 

Het besluit van de koning werd afgekondigd. Daniël wist dat zijn vijanden hem ten val wilden brengen. Hij veranderde echter in geen enkel opzicht zijn gewoonten. Volkomen rustig verrichtte hij zijn dagelijkse plichten, en op het uur van het gebed ging hij naar zijn kamer. Met de vensters geopend richting Jeruzalem, zond hij zijn smeekbede op tot de God des hemels. Door zijn handelwijze verklaarde hij onbevreesd, dat geen aardse macht het recht had tussen hem en zijn God te komen, en hem te vertellen tot wie hij wel of niet zou bidden. Daniël, een edelmoedige man van principes; voor de hedendaagse wereld staat hij daar als een prijzenswaardig voorbeeld van christelijke moed en trouw. Met heel zijn hart richtte hij zich tot God, hoewel hij wist dat de dood hem wachtte als straf voor zijn toewijding.

Zijn vijanden sloegen hem de hele dag gade. Driemaal trok hij zich terug op zijn kamer en driemaal hoorden ze zijn stem in ernstig gebed. De volgende morgen werd de koning meegedeeld dat Daniël, één van de ballingen uit Juda, het besluit had getrotseerd. Toen de vorst deze woorden hoorde, doorzag hij dadelijk de val die gezet was. Hij was erg boos op zichzelf omdat hij zulk een besluit had uitgevaardigd. De hele dag was hij bezig een plan uit te denken waardoor Daniël gered zou kunnen worden. Maar de vijanden van de profeet hadden dit voorzien en kwamen tot de koning met deze woorden:

“Weet, o koning, dat het een wet van Meden en Perzen is, dat geen enkel gebod of besluit, dat de koning heeft uitgevaardigd, veranderd kan worden. Daarop gaf de koning bevel en men haalde Daniël, en wierp hem in de leeuwenkuil. De koning nam het woord en zeide tot Daniël: Uw God, die gij zo volhardend dient, bevrijdde u!” Daniël 6:16,17

Een steen werd op de opening van de kuil gelegd en met het koninklijk zegel verzegeld.

“Toen ging de koning naar zijn paleis, en bracht de nacht vastend door; en hij liet niets tot afleiding voor zich brengen, en zijn slaap vlood van hem.”Daniël 6:19